Info X

Pedro Barateiro

The Opening Monologue, 2017 

The Opening Monologue rozpoczyna się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Film składa się z wybranych materiałów GIF i found footage wraz z tekstem napisanym do filmu. Tekst czytany jest w tym samym pierwszoosobowym tonie, jaki spotykany jest w filmach motywacyjnych, w których Morgan Freeman próbuje przekonać cię, jak niesamowita-y jesteś i jak możesz zmienić swoje życie i świat. Wypowiedź skierowana jest do widza w warunkach konfliktu społecznego i alarmującego stanu natury będącego dziełem ludzkiej aktywności. Dzika, neoliberalna, późno-kapitalistyczna kultura przedsiębiorczości opisywana jest przez zniekształcony głos, który raczej nie pojawia się w filmach motywacyjnych. Kroczy z widzem poprzez narrację stworzoną przez widziane wielokrotnie wcześniej obrazy.

Tytułowy „otwierający monolog”, praca portugalskiego artysty Pedro Barateiro,  jest kolistą, niehierarchiczną narracją, przepływem słów, które próbują oprzeć się kolonizacyjnym siłom dźwięku, języka i obrazu. Napisany jako wiersz, narracja tekstu jest tworzona przez zmanipulowany głos, gdzieś między człowiekiem a maszyną, nałożony na różnorodność dźwięków przypominających ambientowe utwory, polityczne demonstracje i wydarzenie z czerwonego dywanu.

Jestem cyborgiem. Przemawiam za pośrednictwem komputera, ale piszę złotym długopisem. Wyrocznia. Algorytmy mówiące o świecie finansów. Mówią za nas.
Niewidoczne dłonie.
Znikające ramiona.
Niewidzialne mózgi.
Niewidzialne klawiatury.
Niewidzialne płuca.
Przez te ostatnie lata formy oporu odgrywały kluczową rolę w redefiniowaniu politycznych i społecznych przestrzeni. Zalew politycznych komentarzy może być jedynie porównany do ilości literatury. Rozwiązaniem miało być zwielokrotnienie przestrzeni, by znaleźć nowe metody wszelkiego rodzaju projekcji. Ideologią była produkcja większej liczby widzów, większej liczby uchodźców. Totalna utrata współrzędnych.
Całkowite i nieograniczone przemieszczenie.
*Fragment monologu Pedro Barateiro całość tu