Info X
STRATEGIE NIEWIDZIALNOŚCI
9.02 – 24.03.2018
udostępnienie wystawy:
piątek, 9.02.2018
wernisaż:
sobota, 16.02.2018, godz. 19:00
oprowadzanie:
sobota 17.02.2018, godz. 15:00
Adres:
galeria Studio BWA Wrocław, ul. Ruska 46a/301
Porojekt strony:
PostNoviki
Artyści: Pedro Barateiro, Sabrina Chou, Zuza Golińska, Lidia Grabe, Tomasz Hartman (Food Think Thank), Cyanne van den Houten, Piotr Kopik, Silvio Lorusso & Sebastian Schmieg, Manu Luksch, The One Minutes, Wojciech Stopiński, Amy Suo Wu.
STRATEGIE NIEWIDZIALNOŚCI, współkuratorowane przez Post-Noviki i Romualda Demidenko, moderowane przez Katarzynę Roj, gdzie research i teksty tworzące wystawę są autorstwa Magdy Roszkowskiej. Pod kierownictwem Joanny Stembalskiej.
Wyprodukowane przez Klementynę Sęgę, Michała Peruckiego i Tomasza Koczonia. Pod opieką wizerunkową Joanny Kobyłt. Przy wsparciu administracyjno-księgowym Magdaleny Sierżęgi-Dybek, Moniki Wyspiańskiej i Maryli Wałuszko. Współfinansowane przez Instytut Kultury Włoskiej.
Pedro Barateiro (*1979, Almada, PT) uzyskał tytuł magistra sztuki w Malmö Art Academy oraz Maumaus w Lizbonie. Swoją praktykę rozwijał podczas pobytów rezydencyjnych w Air Antwerpen, Palais de Tokyo w Paryżu, ISCP w Nowym Jorku oraz Fundação Calouste Gulbenkian w Lizbonie. Jego praca koncentruje się wokół kwestii możliwych relacji między artystą a widzem. W kontekście późnego kapitalizmu widz staje się również konsumentem, którego percepcja pozostaje pod silnym wpływem pragnień i oczekiwań. Barateiro był założycielem i członkiem Parkour, przestrzeni prowadzonej przez artystów w Lizbonie między 2012 a 2014. Pośród jego wielu kolaboracji można wymienić m. in. pracę nad publikacjami, wraz z Ricardo Valentimem np. Temporary Collaborations oraz ACTIVITY. Jego projekty były prezentowane w takich miejscach jak REDCAT w Los Angeles, Kunsthalle Basel, MHKA w Antwerpii, Museu Colecção Berardo w Lizbonie, Museu de Arte Contemporâneade Serralves w Porto, Kettle’s Yard w Cambridge, Netwerk w Aalst (Belgia) oraz podczas 29th Bienal de São Paulo, 16th Sydney Biennale, 5th Berlin Biennale. Artysta mieszka i pracuje w Lizbonie.
Sabrina Chou (*Los Angeles, US) jest artystką badającą systemy i struktury przekonań oraz percepcję otoczenia. Poprzez instalacje, perforformans i audycje aranżuje scenerie, w których absurd i teatralność interpretują struktury społeczne, transakcje ekonomiczne oraz typologie architektury. Chou otrzymała tytuł magistra sztuk pięknych w Piet Zwart Institute w Rotterdamie oraz licencjat na kierunku Visual Environmental Studies na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge, w Massachusetts.
Zuza Golinska (*1990, Gdańsk) jest absolwentką Pracowni Przestrzeni Malarskiej Leona Tarasewicza i Pawła Susida w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2013). W 2015 otrzymała dyplom magisterski w Pracowni Działań Przestrzennych Mirosława Bałki a jej praca teoretyczna była obroniona pod kierunkiem Andy Rottenberg. Jej prace były prezentowane m.in. w Heiligenkreuzerhof w Wiedniu, Národní galerie w Pradze, podczas inauguracji Europejskiej Stolicy Kultury w Umeå, w Nowym Teatrze w Warszawie, Gdańskiej Galerii Miejskiej, MOS BWA w Gorzowie Wielkopolskim, Galerii Studio w Warszawie, Trafostacji Sztuki w Szczecinie, European Investment Bank w Luksemburgu. Otrzymała pierwszą nagrodę w Gdańskim Biennale Sztuki (2015). Nominowana do europejskiej nagrody dla młodych artystów StartPoint Prize (2015). Została finalistką nagrody Artystyczna Podróż Hestii (2013 i 2014). Jest laureatką stypendium przyznawanego za osiągnięcia przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2014). W 2016 roku otrzymała stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Lidia Grabe (*1972, Hamburg) – polsko-niemiecka artystka tworząca rzeźby ma podstawie danych cyfrowych, oraz instalacje wykorzystując nietypowe dla rzeźby „materiały” takie jak składniki pokarmowe, dodatki chemiczne, woda oraz temperatura. Absolwentka Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Hadze oraz Auguste Escoffier School of Culinary Arts łączy najlepsze tradycje artystyczne i kulinarne Starego Kontynentu i Ameryki. Wykładowczyni L’Academie de Cuisine w Gaithersburg, Maryland. Wielokrotnie prezentowała swoje instalacje podczas spotkań szefów państw. Prace Grabe posłużyły za tło do dyskusji dotyczącej przyszłości Unii Europejskiej i nad jej głównymi problemami (często akcentowanymi zarówno w warstwie wizualnej i smakowej prac artystki), w tym kryzysowi migracyjnemu. W 2016 roku nagrodzona Żywieniowym Oskarem przez Brytyjski magazyn „Restaurant”. Uroczystość wręczenia nagród odbyła się w zabytkowym budynku Wystawy Królewskiej w Melbourne gdzie Lidia Grabe zaprezentowała „Rytmiczne Smaki”, rzeźbę będąca podsumowaniem jej długoletnich badań nad zjawiskiem synestezji. Lidia Grabe podejmuje często grę z problemem autorstwa, najczęściej wybiera formułę współpracy zamazując granice pojedynczego twórcy. Od jakiegoś czasu angażuje się jedynie w projekty grupowe, jest to świadoma praktyka wymykająca się regułom funkcjonowania w świecie sztuki.
Tomasz Hartman (Food Think Tank) jest laureatem m.in. nagrody „30 Kreatywnych Wrocławia 2015” oraz „Rookie Roku 2013”. Od 22 lat związany z gastronomią. Twórca projektów kulinarno – artystycznych o zasięgu międzynarodowym, tj. „Między łąką a lasem” (2013), „Ziemia i woda” (2014), „Las Instalacja” (2014), „Korzeń. Studium przypadku” (2017). Producent pierwszego filmu o polskiej gastronomii pt. „Korzeń” (premiera w PL – czerwiec 2016, premiera w USA – czerwiec 2017). Współtwórca dwóch wystaw – „Ziemia i woda” (Dizajn BWA Wrocław, 2014), „Migrant. Food language” (CC Design Studio, Isfahan Iran, 2017). W swojej działalności kieruje się zdaniem: im więcej dajesz, tym więcej otrzymujesz
Cyanne van den Houten (* 1994, NL) jest projektantką skoncentrowaną na ludzkim połączeniu z technologią. W swojej praktyce opartej na komunikacji poszukuje sposobów łączenia ludzi, mediów, estetyk i kultury młodzieżowej. Studiowała projektowanie w sztukach wizualnych w Sandberg Instituut w Amsterdamie (2017) i projektowanie graficzne w Utrechcie (2015). Jest założycielką TELEMAGIC i jest częścią grupy Design Displacement.
Piotr Kopik (*1979) – artysta multimedialny. Zajmuje się instalacją, machinimą, animacją, grafiką komputerową, wideo, malarstwem i akcjami. Dyplom na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego (2003). Współtwórca grupy szu szu (od 2001). Uczestnik wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju (m.in. Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Galeria Entropia we Wrocławiu, Galeria XX1 w Warszawie, Galeria Lokal_30 w Warszawie) i za granicą (m.in. Kunsthaus Dresden w Dreźnie, Bat-Yam International Biennale of Landscape Urbanism w Bat-Yam, Harbor gallery w Bostonie, w Graz, FILE w Sao Paulo i Rio de Janeiro, Progr w Bernie). Stypendysta programu Artist in Residence (Progr, Berno, 2006). Laureat programu stypendialnego Młoda Polska (2013). Mieszka i pracuje w Warszawie. Wykłada na Wydziale Sztuki Mediów na warszawskiej ASP, gdzie otrzymał tytuł doktora (2011).
Silvio Lorusso jest artystą, projektantem i autorem mieszkającym w Rotterdamie. W swoich tekstach bada relacje między przedsiębiorczością a prekarnością, stosując własne pojęcie ‚entreprecariat’. Jego prace były prezentowane m. in. podczas konferencji Re:Publica i w ramach Transmediale w Berlinie, w MaXXI w Rzymie, Drugo More w Rijece (Chorwacja), Kunsthalle Wien, Vögele Kultur Zentrum we Freienbach (Szwajcaria), NRW-Forum w Dusseldorfie, MoneyLab (Holandia), Impakt (Holandia), Sight & Sound (Kanada), Adhocracy (Grecja) i podczas Biennale Architektury w Wenecji. Uzyskał tytuł doktora Design Sciences w School of Doctorate Studies – Iuav University of Venice. Jego teksty były publikowane w wielu magazynach i wydawnictwach m. in. Not, Immaterial Labour Union Zine, Prismo, Modes of Criticism, Printed Web 3, Metropolis M, Progetto Grafico, Digicult, Diid, and Doppiozero. Jest członkiem w Institute of Network Cultures of Amsterdam i pracuje jako mentor w Amsterdam University of Applied Sciences’ PublishingLab. Jego artykuły ukazały się m. in. w The Guardian, The Financial Times i Wired. Od 2013 roku zarządza Post-Digital Publishing Archive (p-dpa.net). Wykładał w Royal College of Art w Londynie, Sandberg Instituut i Royal Academy of Art w Amsterdamie; Willem de Kooning Academy w Rotterdamie, École de recherche graphique w Brukseli, Coventry University (Wielka Brytania).
Sebastian Schmieg analizuje, w jaki sposób technologie sieciowe kształtują sieciową i pozasieciową rzeczywistość. Jego praktyka odzwierciedla szczególnie ludzi jako rozszerzenia oprogramowania i wizję maszyny jako globalnej infrastruktury. Jego praca obejmuje filmy, strony internetowe, książki, wykłady oraz interwencje online. Prezentował swoje projekty na wielu wystawach, m.in. w The Photographers’ Gallery w Londynie, Bitforms Gallery w Nowym Jorku i Art Center Nabi w Seulu oraz podczas Transmediale w Berlinie. Jego wykłady performatywne były prezentowane m.in. w Kunstverein Harburger Bahnhof w Hamburgu. Schmieg wykładał w kilku szkołach sztuki i wzornictwa. Mieszka i pracuje w Berlinie.
Manu Luksch tworzy filmy i jest artystką, która analizuje wpływ postępu i technologii sieciowych na stosunki społeczne, przestrzeń miejską i struktury polityczne. Jej prace były prezentowane w wielu miejscach w ramach takich przeglądów, jak CPH: DOX w Kopenhadze (2015), I’ntl Film Festival Rotterdam (2015), Arsenals Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki w Rydze (2014), Whitechapel Art Gallery w Londynie (2012), Coreana Museum of Art w Seulu (2011), LABoral w Gijon (2010), Hors Piste, Centre Pompidou w Paryżu (2008, 2009), Ars Electronica w Linz (2013, 2007, 2002) oraz NTT ICC w Tokio (2006).
Amy Suo Wu (*Chiny) jest artystką i projektantką badającą sposoby wzajemnego oddziaływania języka, technologii i mediów. W swojej hybrydowej praktyce skupia się na inicjowaniu, wzmacnianiu oraz krytycznych i zabawnych metodach interwencji. Od 2013 wykłada w Willem de Konning Academy w Rotterdamie, ucząc Design Research, Concept and Image na wydziale projektowania graficznego oraz hakingu dla studentów ze wszystkich dyscyplin. W tym samym roku współtworzyła Eyesberg, (graficzne) studio projektowe motywowane eksperymentalnymi i konceptualnych podejściami. Organizuje także doroczny festiwal Zine Camp w Rotterdamie. Jej prace były prezentowane w ramach The Influencers w Barcelonie, Kunsthaus Langenthal (Szwajcaria), I: projectspace w Pekinie, Aksioma Ljubljana, Mine Yours Ours (Chorwacja), Galeria 12 New Media Hub w Belgradzie, ISEA Istanbul, Van Abbemuseum in Eindhoven, Gogbot Enschede (Holandia), TENT w Rotterdamie, Showroom MAMA w Rotterdamie, WORM w Rotterdamie i V2_ w Rotterdamie (Holandia).
Wojciech Stopiński (*1979, Warszawa) studiował na Wydziale Fotografii Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, jednocześnie współkierując rodzinną manufakturą metaloplastyczną. Po studiach przez lata prowadził studio postprodukcji fotograficznej RetouchOne. W 2012 roku zafascynowany ideą wolnego pieniądza i możliwościami, jakie dają projekty open-source, zabezpieczył własne wirtualne „niewidzialne” aktywa przed zniszczeniem, nadając im jednocześnie materialny kształt. Tak powstał otwartoźródłowy projekt Cryptosteel, który w 2015 roku odniósł sukces na platformie crowdfundingowej, a w grudniu 2017 został opisany w Wall Street Journal i Forbes. Sukces dał możliwość wdrożenia eksperymentu zarządzania firmą w formie otwartej płaskiej struktury, zakładającej wolność jednostki. Wojciech mieszka i pracuje we Wrocławiu.
The One Minutes to międzynarodowa społeczność poświęcona ruchomemu obrazowi. Od 1998 roku The One Minutes wyprodukowało i opublikowało ponad 17 000 prac wideo artystów z ponad 120 krajów.